Paylaş/Kaydet

BAYRAM NAMAZ VAKTİ = 9 EYLÜL 2010 Perşembe SAAT 7 20

Not : 26 RAMAZAN’I   27 RAMAZAN’A  bağlayan gece 5 Eylül PAZAR Kadir Gecesi olarak idrak edilecektir.

Paylaş/Kaydet

Sadece kulaklık ile dinleyin.
Gözlerinizi kapatın, berberde traş olduğunuzu hissedeceksiniz.
Keyfini çıkarın

Paylaş/Kaydet

Gönlü geniş ve ruhu gezgin sufi meşreplilerin kırk kuralı:

1. kural: Yaradanı hangi kelimelerle tanımladığımız, kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar. Şayet tanrı dendi mi öncelikle korkulacak, utanılacak bir varlık geliyorsa aklına, demek ki sen de korku ve utanç içindesin çoğunlukla. Yok, eğer, tanrı dendi mi evvela aşk, merhamet ve şefkat anlıyorsan, sende de bu vasıflardan bolca mevcut demektir.

2. kural: Hak yolunda ilerlemek yürek işidir,akıl işi değil. Kılavuzun daima yüreğin olsun,omzun üstünde ki kafan değil. Nefsini bilenlerden ol silenlerden değil !

3. kural: Kur’an dört seviyede okunabilir. İlk seviye zahiri manadır. Sonra ki batıni manadır. Üçüncü batıninin batınisidir. Dördüncü seviye o kadar derindir ki kelimeler kifayetsiz kalır tarif etmeye.

4. kural: Kainattatki her zerrede Allah’ın sıfatlarını bulabilirsin, çünkü O camide, mescitte, kilisede, havrada değil, her an her yerdedir. Allah’ı görüp yaşayan olmadığı gibi, onu görüp ölen de yoktur. Kim O’nu bulursa, sonsuza dek O’nda kalır.

5. kural: Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. Aman sakın kendini diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği:
Bırak kendini, ko gitsin; akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var!

6. kural: Şu dünyadaki çatışma, önyargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır. Sen sen ol, kelimelere fazla takılma. Aşk konusunda dil zaten hükmünü yitirir. Aşık dilsiz olur.

7. kural: Şu hayatta tek başına inzivada kalarak, sadece kendi sesinin yankısını duyarak, hakikati keşfedemezsin. Kendini ancak bir başka insanın aynasında tam olarak görebilirsin.

8. kural: Başına ne gelirse gelsin, karamsarlığa kapılma. Bütün kapılar kapansa bile, sonunda O sana kimsenin bilmediği gizli bir patika açar.  Sen şu anda göremesen de, dar geçitler ardında nice cennet bahçeleri var. Şükret! istediğini elde edince şükretmek kolaydır. Sufi, dileği gerçekleşmediğinde de şükredebilendir.

9. kural: Sabretmek, öylece durup beklemek değil, ileri görüşlü olmak demektir. Sabır nedir? Dikene bakıp gülü, geceye bakıp gündüzü tahayyül edebilmektir. Allah aşıkları sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. Ve bilirler ki, gökteki ayın hilalden dolunaya varması için zaman gerekir.

10. kural: Ne yöne gidersen git, doğu,batı,kuzey ya da güney- çıktığın her yolculuğu içine doğru bir seyahat olarak düşün! Kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır.

11. kural: Ebe bilir ki sancı çekilmeden doğum olmaz, ana rahminden bebeğe yol açılmaz. Ssenden yepyeni ve taptaze bir sen zuhur edebilmesi için zorluklara, sancılara hazır olman gerekir.

12. kural: Aşk bir seferdir. Bu sefere çıkan her her yolcu, istese de istemese de tepeden tırnağa değişir. Bu yollara dalıp da değişmeyen yoktur.

13. kural: Şu dünyada semadaki yıldızlardan daha fazla sayıda sahte hacı, hoca ,şeyh, şıh var. Hakiki mürşit seni kendi içine bakmaya ve nefsini aşıp kendindeki güzellikleri bir bir keşfetmeye yönlendirir. Tutup da ona hayran olmaya değil.

14. kural:Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil seninle beraber aksın. Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

15. kural: Allah, içte ve dışta her an hepimizi tamama erdirmekle meşguldür. Tek tek her birimiz tamamlanmamış birsanat eseriyiz. Yaşadığımız her hadise, atlattığımız her badire eksiklerimizi gidermek için tasarlanmıştır. Rab noksanlarımızla ayrı ayrı uğraşır çünkü beşeriyet denen eser, kusursuzluğu hedefler.

16. kural:Kusursuzdur ya Allah, onu sevmek kolaydır. Zor olan hatasıyla sevabıyla fani insanları sevmektir. Unutma ki kişi bir şeyi ancak sevdiği ölçüde belebilir. Demek ki hakikaten kucaklamadan ötekini, Yaradan’dan ötürü yaratılanı sevmeden, ne layıkıyla bilebilir , ne layıkıyla sevebilirsin.

17. kural: Esas kirlilik dışta değil içte, kisvede değil kalpte olur. Onun dışındaki her leke ne kadar kötü görünürse görünsün, yıkandı mı temizlenir, suyla arınır. Yıkamakla çıkmayan tek pislik kalplerde yağ bağlamış haset ve art niyettir.

18. kural: Tüm kainat olanca katmanları ve karmaşasıyla insanın içinde gizlenmiştir. Şeytan, dışımızda bizi ayartmayı bekleyen korkunç bir mahluk değil bizzat içimizde bir sestir. Şeytanı kendinde ara, dışında, başkalarında değil ve unutma ki nefsini bilen Rabb’ini bilir. Başkalarıyla değil sadece kendiyle uğraşan insan sonunda mükafat olarak Yaradan’ı tanır

19. kural:Başkalarından saygı,ilgi ya da sevgi bekliyorsan önce sırasıyla kendine borçlusun bunları. Kendini sevmeyen birinin sevilmesi mümkün değildir. Sen kendini sevdiğin halde dünya sana diken yolladı mı, sevin. Yakında gül yollayacak demektir.

20. kural: Yolun ucunun nereye varacağını düşünmek beyhude bir çabadan ibarettir. Sen sadece atacağın ilk adımı düşünmekle yükümlüsün. Gerisi zaten kendiliğinden gelir.

21. kural: Hepimiz farklı sıfatlarla sıfatlandırıldık. Şayet Allah herkesin tıpatıp aynı olmasını isteseydi,hiç şüphesiz öyle yapardı. Farklılıklara saygı göstermemek,kendi doğrularını başkalarına dayatmaya kalkmak, Hakk’ın mukaddes nizamına saygısızlık etmektir.

22. kural: Hakiki Allah aşığı bir meyhaneye girdi mi orası ona namazgah olur. Ama bekri aynı namazgaha girdimi orası ona meyhane olur. Şu hayatta ne yaparsak yapalım, niyetimizdir farkı yaratan, suret ile yaftalar değil.

23. kural : Yaşadığımız hayat elimize tutuşturulmuş rengarenk ve emanet bir oyuncaktan ibaret. Kimisi oyuncağı o kadar ciddiye alır ki ağlar, perişan olur onun için. Kimisi eline alır almaz şöyle bir kurcalar oyuncağı , kırar ve atar. Ya aşırı kıymet verir , ya kıymet bilmeyiz.
Aşırılıklardan uzak dur. Sufi ne ifrattadırne tefritte. Sufi daima orta yerde…

24. kural : Madem ki insan eşref-i mahlukattır, yani varlıkların en şereflisi, attığı her adımda Allah’ın yeryüzünde ki halifesi olduğunu hatırlayarak , buna yakışır soylulukta hareket etmelidir. İnsan yoksul düşse, iftiraya uğrasa, hapse girse, hatta esir olsa bile, gene de başı dik, gözü pek, gönlü emin bir halife gibi davranmaktan vazgeçmemelidir.

25. kural : Cenneti ve cehennemi illa ki gelecekte arama. İkisi de şu an da burada mevcut. Ne zaman birini çıkarsız, hesapsız ve pazarlıksız sevmeyi başarsak, cennetteyiz aslında. Ne vakit birileriyle kavgaya tutuşsak; nefrete, hasede ve kine bulaşsak, tepetaklak cehenneme düşüveririz.

26. kural :  Kainat yekvücud, tek varlıktır. Herşey ve herkes görünmez iplerle birbirine bağlıdır. Sakın kimsenin ahını alma; bir başkasının hele hele senden zayıf olanın canını yakma. Unutma ki dünyanın öte ucunda tek bir insanın kederi, tüm insanlığı mutsuz edebilir. Ve bir kişinin saadeti herkesin yüzünü güldürebilir.

27. kural : Şu dünya bir dağ gibidir, ona nasıl seslenirsen o da sana öyle aksettirir. Ağzından hayırlı bir laf çıkarsa, hayırlı laf yankılanır, şer çıkarsa sana gerisin geri şer yankılanır.
Öyleyse kim ki senin hakkında kötü konuşur, sen o insan hakkında kırk gün kırk gece güzel sözler et. Kırk günün sonunda göreceksin herşey değişmiş olacak. Senin gönlün değişirse dünya değişir.

28. kural : Geçmiş zihinlerimizi kaplayan bir sis bulutundan ibaret. Gelecek ise başlı başına bir hayal perdesi. Ne geleceğimizi bilebilir, ne geçmişimizi değiştirebiliriz. Sufi daima şu anın hakikatini yaşar.

29. kural : Kader hayatımızın önceden çizilmiş olması demek değildir. Bu sebepten,”ne yapalım, kaderimiz böyle”deyip boyun bükmek cehalet göstergesidir. Kader yolun tamamını değil, sadece yol ayrımlarını verir. Güzergah bellidir ama tüm dönemeç ve sapaklar yolcuya aittir. Öyleyse ne hayatının hakimisin,ne de hayat karşısında çaresizsin.

30. kural : Hakiki sufi öyle biridir ki başkaları tarafından kınansa, ayıplansa, dedikodusu yapılsa, hatta iftiraya uğrasa bile, o ağzını açıp da kimse hakkında tek kelime kötü laf etmez.
Sufi kusur görmez kusur örter.

31. kural : Hakk’a yakınlaşabilmek için kadife gibi bir kalbe sahip olmalı. Her insan şu veya bu şekilde yumuşamayı öğrenir. Kimi bir kaza geçirir, kimi ölümcül bir hastalık, kimi ayrılık acısı çeker, kimi maddi kayıp… Hepimiz kalpteki katılıkları çözmeye fırsat veren badireler atlatırız. Ama kimimiz bunda ki hikmeti anlar ve yumuşar; kimimiz ise ,ne yazık ki daha da sertleşerek çıkar.

32. kural : Aranızda ki perdeleri tek tek kaldır ki Allah’a saf bir aşkla bağlanabilesin. Kuralların olsun ama kurallarını başkalarını dışlamak yahut yargılamak için kullanma. Bilhassa putlardan uzak dur, dost. Ve sakın kendi doğrularını putlaştırma. İnancın büyük olsun ama inancınla büyüklük taslama !

33. kural : Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken sen hiç ol! Menzilin yokluk olsun. İnsanın çömlekten farkı olmamalı. Nasıl ki çömleği tutan dışında ki biçim değil içinde ki boşluk ise, insanı ayakta tutan da benlik zannı değil hiçlik bilincidir.

34. kural : Hakk’a teslimiyet ne zayıflık ne edilgenlik demektir. Tam tersine, böylesi bir teslimiyet son derece güçlü olmayı gerektirir. Teslim olan insan çalkantılı ve girdaplı sularda debelenmeyi bırakır; emin bir beldede yaşar.

35. kural : Şu hayatta ancak tezatlarla ilerleyebiliriz. Mümin içindeki münkirle tanışmalı, Allah’a inanmayan kişi ise içinde ki inananla. İnsan-ı kamil mertebesine varana kadar gıdım gıdım ilerler kişi. Ve ancak tezatları kucaklayabildiği ölçüde olgunlaşır.

36. kural :  Hileden,desiseden endişe etme. Eğer birileri sana tuzak kuruyor, sana zarar vermek istiyorsa, Allah da onlara tuzak kuruyordur. Çukur kazanlar o çukura kendileri düşer. Bu sistem karşılıklar esasına göre işler. Ne bir katre hayır karşılıksız kalır, ne bir katre şer. O’nun bilgisi dışında yaprak bile kıpırdamaz. Sen sadece buna inan !

37. kural :Allah kılı kırk yaracak titizlikle çalışan bir saat ustasıdır. O kadar dakiktir ki sayesinde her şey tam zamanında olur. Ne bir saniye erken, ne bir saniye geç. Her insan için bir aşık olma zamanı vardır; bir de ölmek zamanı.

38. kural : Yaşadığım hayatı değiştirmeye, kendimi dönüştürmeye hazır mıyım ? Diye sormak için hiçbir zaman geç değil. Kaç yaşında olursak olalım, başımızdan ne geçmiş olursa olsun, tamamen yenilenmek mümkün.
Tek bir gün bile öncekinin tıpatıp tekrarıysa,yazık !
Her an her nefeste yenilenmeli. Yepyeni bir yaşama doğmak için ölmeden önce ölmeli.

39. kural : Noktalar sürekli değişse de bütün aynıdır. Bu dünyadan giden her hırsız için bir hırsız daha doğar. Ölen her dürüst insanın yerini bir dürüst insan alır. Hem bütün hiçbir zaman bozulmaz. Her şey yerli yerinde kalır, merkezinde… Hem de bir günden bir güne hiçbir şey aynı olmaz.
Ölen her sufi için bir sufi daha doğar.

40. kural : Aşksız geçen bir ömür beyhude yaşanmıştır. Acaba ilahi aşk peşinde mi koşmalıyım, yoksa dünyevi, semavi ya da cismani diye sorma!Ayrımlar ayrımları doğurur. Aşk’ın hiçbir sıfat ve tamlamaya ihtiyacı yoktur.
Başlı başına bir dünyadır aşk. Ya tam ortasındasındır, merkezinde ya da dışındasındır, hasretinde..

Paylaş/Kaydet

Paylaş/Kaydet

Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar?

(1937)
Necip Fazıl Kısakürek

Paylaş/Kaydet

Zaten Kış boyu Saka Su’yun yaptığı makarna, puding, hazır çorba promosyonlarını da şirketlere vermiyoruz diye vermemişlerdi. Bunun üzerine sizden su almıyoruz bundan sonra ve saka merkezine de şikayet ediyorum dedim kapattım.

2-3 dakika gibi kısa bir sürede (Bu sürede su istesek gelmezdi heralde), saka su elemanı içeriye girip, size 5.50TL den su vereceğiz gibi bişeyler söyledi. Durumu Saka Su’ya sayfalarındaki iletişim formundan bildirdim, suyumuzu da en kısa sürede değiştireceğiz.  Bakalım Saka Su konu ile ilgilenip, bayii ile ilgili birşey yapacak mı. Yoksa kişisel tepkimiz ile mi kalacağız.

Paylaş/Kaydet

Paylaş/Kaydet

18 Mart Çanakkale Şehitlerini Anma Günü gelince hep aşağıdaki hikaye gelir aklıma;

Deliler gibi sevmişti Kamçılı köyünden Ali, köylüsü bir genç kızı… Öyle flört mlört yoktur Ali”nin zamanında. Adam gibi sevmeler ve adam gibi sevenler vardır… Oyuncak tutulmaz duygular, akıverdi mi gönül bir güzele, eridi mi yürek yağı yari görünce, düştü mü sevda ateşi kalbe, gecelerin rüyası gündüzlerin hülyası oldu mu sevilen, eğlenmek değil evlenmek ister yiğit oğlu yiğitler, er oğlu erler…

Kamçılı köyünden Ali de evlenmek ister, çölleri aşan Mecnun”u, dağları delen Ferhat”ı kıskandıracak sevgiyle sevdiği sevgilisiyle… Lakin bir türlü vermez kızın babası Ali”nin sevdasını… Araya girer köyün ileri gelenleri, razı ederler kızın babasını ve nihayet kavuşur Ali, bülbülü olduğu gülüne… Evlenirler…

Kısa bir süre sonra bir de oğulları olur, yuvası daha da şenlenir Kamçılı köyünden Ali”nin… Mutluluklarını sevinçlerini tarife kelime kalmamıştır artık… Lakin “Seferberlik” ilan edilir, vakit tarihe not düşmenin vaktidir, vakit vatan savunması, Çanakkale destanını yazmak vaktidir. Köyün muhtarı olan amcasına teslim eder Ali, eşi ve çocuğunu…

-          Emmi karım ve çocuğum sana emanettir, emanetime iyi bak, emanetimi kolla…

Doyamamıştır Ali eşine ve çocuğuna; “Doyamadım… Doyamadım… Karıma, oğluma doyamadım…” yakınmalarıyla ayrılır köyünden…

Ölüm emrinin verildiği meydandır Çanakkale, çok geçmeden Ali”nin şehit olduğu haberi ulaşır Kamçılı köyüne… Evin korunması, tarlaların sürülmesi, hayvanların bakılması ve o zor şartlarda geçimin sağlanması gerek… Dahası henüz çok küçük olan şehid oğluna bir baba gerek… Köyün çobanı Şevket”le evlendirilir Ali”nin karısı… İki çocuk daha katılır aileye… Fakat Şevket”in de Milli Mücadele”ye katılması gerekir…

Cephede her ne yapmışsa “Deli Paşa” diye anılan Şevket, bir İstiklal Madalyasıyla köye geri döner, İstiklal Harbi sonrası…

Günlerden birgün Ali çıkar gelir köyüne… Esaretten dönmüştür Ali… Önce köyün kahvehanesine uğrar… Herkes şaşkına dönmüştür, bir tuhaf olurlar. Fakat kimse ne yapıp ne edeceğini bilemez. “Senin ölüm haberin gelmişti…” diyebilirler ancak binbir güçlükle… “Doğrudur” der ali, “birçok arkadaşa öyle yanlış haber gitmiş, ama ben esirdim ve ancak dönebildim”.

Fazla duramaz Ali, herkesle kucaklaştıktan sonra doruğa ulaşan kavuşma heyecanıyla amcasının yanına koşar…  Amcası da şaşkına dönmüştür Ali”nin…

-          Benim karım ne oldu? Sana emanet etmiştim, sağ mı hala?…

Bir süre konuşamaz, ne diyeceğini bilemez amcası… Fakat çaresiz söylemek gerek…

-          Oğlum, bu işlerde darılma olmaz. Senin şehid olduğun haberi şubeden resmen bildirilince, karına ve oğluna sahip çıksın diye köyün çobanı Şevket”le evlendirdik. İki de çocukları oldu…

Bir anda benzi sapsarı olur Ali”nin, sanki kaynar sular dökülür başından aşağı… Büyük bir yıkılmışlıkla ayağa kalkar. Omuzları öne düşer ve daha bir yakınlaşır yüzü yere… “Ama, ama ben sadece onlara kavuşmak için yaşamıştım bunca sene…” diyebilir sadece, neredeyse fısıldayarak…

Öylece kalakalır uzun bir süre, sessizce… Bir süre sonra toplar kendini, “Benim bir oğlum vardı, o ne oldu?” diye sorar. Amcası meydanda oynayan çocukları gösterir, “İşte bak, orada kardeşleriyle oynuyor” der. Sendeleyerek dışarı çıkar, çocukların yanına gider Ali. Eğilir kucaklar oğlunu, öper, koklar, okşar, okşar… Sonra da cebinden itinayla çıkardığı, belki de son kuruşuyla aldığı leblebi paketini açar ve oğlunun cebine doldurur bir avuç leblebiyi…

Yavaş yavaş ayağa kalkar, Ali. Hiç kimseye hiç bir şey demeden, göz yaşlarını sile sile köyden ayrılır. Ve bir daha da hiç haber alan olmaz Ali”den…

İşte Ali”den sonra oldu olanlar… Şimdi ne zaman bir avuç leblebi görsem, dolar gözlerim ve kimse anlamaz neler olduğunu…  

Lakin gitip dönmeyen nice Aliler, Ahmetler, Mehmetler, Osmanlar ve kınalı kuzular vardır Çanakkale”de… Bir Fatiha”dan öte bir şey de gelmez bu aciz elimden… Fakat bilirim, Fatihaları, vatan toprağını kanlarıyla sulayan o şehidlerin ihtiyacından ziyade, yarın mahşer meydanında “Bu da bize Fatiha okumuştu” derler, şahitlik ederler diye okurum…

Zira o büyük şairin dediği gibi;

Ey Şehid oğlu Şehid, isteme benden makber,

Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber…

Paylaş/Kaydet